Сюзън Хайд разказва за уроците, които дава на децата си в пестенето и харченето на пари.
Родителите често се чудят кога е подходящо да започнат да учат децата си как да боравят с парите, каква е тяхната стойност и т.н. Децата ми, като всички останали деца, започнаха да искат всяка играчка, която видеха на бял свят, в момента, в който вече можеха да казват няколко думи. Разбира се, в началото на тяхното проговаряне за мен беше забавно и важно да им давам всичко, което поискаха, но после започнах да си давам сметка в каква бездънна яма от сметки попадам.
И така, от момента, в който децата ми се научиха да броят, започнах да ги карам да броят стотинките си. Започнах да ги уча да си печелят някакви парички и да ги събират във собствени касички, след което да си ги харчат за каквото пожелаят. Помагах им да преценяват какво могат да си купят с определената сума. Интересно ми беше да наблюдавам как постепенно започнаха да обмислят кое от всичко да изберат, вместо просто безразборно да трупат нещата, които искат.
В малко по-късен етап за мое щастие започнаха да разбират и смисъла на пестенето – колкото повече пари събираха, толкова по-голямо нещо можеха да си купят с тях. Когато станаха малко по-големи, около 5-6-годишни, разбраха и колко е важно търпението, за да събереш по-голяма сума и постепенно самите те станах по-търпеливи, докато спестяваха малко по малко. Заедно с това научиха, че е много важна самата дисциплина – за да имаш пари, трябва да ги „спечелиш” по някакъв начин. Разбира се, тук изключваме случаите, в които просто получаваха подаръци за празници като рождените дни, например.
Парите станаха не просто елемент от възпитанието на детето, но и от неговото порастване. Децата ми печелеха пари, като взимаха участие в дейности извън обичайните, за които се предполага, че трябва да правят. Например, участията и в хорове и други извънчилищни мероприятия. Всеки от семейството ни спестяваше пари по някакъв начин, децата представяха стандарта на родителите. По този начин никога не ми е било трудно да обясня на дъщеря ми защо не карам чисто нова кола или защо не можем да ходим на вечеря навън, когато поискаме. Никога не ми се е налагало да се карам на децата си за нещата, които искат и можем или не можем да купим от магазина.
Не искам да насаждам на децата си негативно отношение към парите, да смятат, че сме бедни или нещо подобно. Просто искам те да знаят как се печелят пари и да се научат да ги харчат разумно. В този процес децата разбират и научават какво е търпение, дисциплина и избор.
Следващата стъпка в обучението ни за парите ще бъде да ги науча как да печелят пари с въображение, креативност и по начин, който им доставя удоволствие. Но това ще дойде на малко по-късен етап.
На теория звучи невероятно, но дали е толкова лесно и на практитка?!